Tja, de illusie dat er nog iets privé is vandaag de dag, heb ik al lang geleden laten varen. Gelukkig heb ik (als braafste meisje van de klas) niets te verbergen. Toch ben ik mij wel zeer bewust dat ik, ondanks mijn voorzichtige telefoon- en internetgedrag, al een flink dataspoor achter mij aan sleep. Jammer, maar wat doen we eraan? Om nog maar te zwijgen van het filmpje 'Privacy Matters', daar kreeg ik de kriebels van. Ik heb het een en ander van de aangegeven documentatie gelezen en ook hier werd ik niet vrolijk van. Ik schaar mij bij de 90% van internettend Nederland die denkt dat zijn privacy in gevaar is.
Bij het Googelen naar mijn naam en naar mijn bibliotheek ben ik geen schokkende dingen tegen gekomen. Daar ben ik dan wel weer BLIJ mee.
Hier nog even een andere kijk op sporen achterlaten:
Sporen
Ik verzamel ze onbedoeld, het gebeurt gewoon.
Veel blijven voor langere tijd bij me,
sommige spoelen op enig moment weg
in de branding van mijn leven.
Mensen laten sporen na in mij.
In mijn herinnering, in mijn lijf.
Een enkeling voel ik in mijn handen,
anderen bewegen soms in mijn hart.
Is het vreemd dat ik vooral de mooie herinner?
Mensen, sporen in mij die aangenaam zijn,
waar ik van hield en altijd houden zal.
Al zie ik ze zelf niet meer, ze zijn bij me.
Mijn wereld veranderd, als ieders wereld.
Nieuwe vrienden, vriendinnen, geliefden.
Veel blijven bij me voor langere tijd,
ik verzamel hun sporen, het gebeurt onbedoeld.
(M)alice © 2007
Prachtig gedicht, ook om even over na te denken.
BeantwoordenVerwijderenEn wat een geluk datr je het braafste meisje van de klas bent Maureen ;-), want wie weet wat er anders allemaal op google tevoorschijn was gekomen.... Alles wordt inderdaad tegenwoordig geregistreerd en daar kan je maar beter niet te veel over nadenken, zolang je je er maar wel van bewust bent!
Gr. Janneke